Eerder dit jaar trouwden ze al in Turkije, maar dit was écht hun dag. Een bruiloft helemaal op hun manier, waarin twee culturen samenkwamen en de mensen om hen heen centraal stonden.
In de ochtend waren de bruidegom en ceremoniemeesters nog druk bezig met het aankleden van de locatie met hun eigen decoratie, terwijl zij zich in alle rust liet opmaken en haar haar liet doen. De first look was net even anders dan anders, zij wachtte hem op onderaan de trap.
De fotoshoot tijdens deze zonnige herfstdag was ontspannen en licht. Rondom Huis te Eerbeek zijn zoveel mooie plekjes dat het bijna vanzelf ging.
De ceremonie werd deels in het Nederlands en deels in het Engels gehouden, en bracht twee werelden samen. Veel gasten ontmoetten elkaar hier voor het eerst.
Het diner aan twee lange tafels zorgde ervoor dat iedereen samenkwam.
Na een korte openingsdans barstte het feest los. Met een mix van Turkse nummers, Nederlandse hits en Engelse klassiekers ging de dansvloer al snel vol. Precies zoals zij het voor ogen hadden: plezier, dansen en samen genieten. Ze gaven vooraf al aan dat dát voor hen het belangrijkste was: dat je op de foto’s zou zien dat mensen het écht naar hun zin hadden. Dat ze samen dansten, lachten en een fantastische dag hadden.
Heerlijk om te horen, en minstens zo fijn om vast te leggen.
Hun reactie na het ontvangen van de foto’s zei eigenlijk alles:
“We zijn (nogmaals) heel blij met de foto’s en gaan je aan iedereen aanraden.”
Dit is bruidsfotografie zoals ik het graag vastleg: eerlijk, verbindend en met oog voor hoe een dag voelt, van de rustige momenten tot het feest dat nog lang bleef doorgaan.